Mü'minlerin Özellikleri

    12/11/2007 · Kategori: hayat

                                                                

                                                                                    Mü'minlerin Özellikleri
    Mü’minun 1-11

    “Mü'minler saadete ermişlerdir. Onlar namazda huşû içindedirler. Onlar boş şeylerden yüz çevirirler. Onlar zekât verirler. Onlar, eşleri ve câriyeleri dışında, mahrem yerlerini herkesten korurlar. Doğrusu bunlar yerilemezler. Bu sınırları aşmak isteyenler, işte bunlar aşırı gidenlerdir. Onlar emanetlerini ve sözlerini yerine getirirler. Namazlarına riâyet ederler. İşte onlar, temelli kalacakları Firdevs cennetine varis olanlardır.”

    1. “Mü'minler saadete ermişlerdir.”

    Muhakkak ki mü’minler felâha ermiştir, mü’minler başarıya ulaşmıştır, mü’minler kurtulmuştur. Yeryüzünde felâha erenler, kurtulanlar, başarıya ulaşanlar yalnızca mü’minlerdir. Dünya ve âhirette kaybetmekten, zarara uğramaktan kurtulanlar, kazananlar sadece mü’minlerdir. Mü’minlerin dışında herkes hem dünyada hem de Ukba’da kaybetmişlerdir, hüsrana mahkum olmuşlardır.

    Mü’minler kesinlikle kazandılar. Onlar dünyada zilletten, kaybetmekten; âhirette de cehenneme girmekten, ateşe yuvarlanmaktan kurtuldular.

    Peki neymiş onların özellikleri? Kimmiş o dünya ve ukba kurtuluşuna erip kârlı çıkanlar? Onların birinci özellikleri:

    2. “Onlar namazda huşû içindedirler.”

    Onlar haşyet içinde bir namaz ikame ederler, ALLAH’ın huzurunda olmanın bilinci içinde bir namaz icra etmektedirler. Onlar namazda ALLAH’tan mesaj almanın, ALLAH’a tekmil vermenin bilinci içindedirler. Onlar, namazlarında huzurunda bulundukları Rablerinden haşyet içindedirler, Rablerinin azametinden tir tir titremektedirler. Onlar, kalpleri ALLAH’ı ve ALLAH’ın âyetlerini anmakla yumuşamış, ALLAH’ı ve ALLAH’ın âyetlerini hatırlamaktan zevk alan kimselerdir. Rablerini razı edememenin, Rablerinin hatırını kazanamamanın, Rablerinin istediği kulluğu yapamamanın endişesi ve derdiyle kıvranırlar. ALLAH’ı gücendirmekten ve razı edememekten korkarlar.

    Haşyet korku mânâsınadır. Ama yılandan, çıyandan, akrepten korkmak ayrıdır, kişinin anasından korkması ayrıdır. Niye korkar kişi anasından? “Acaba kalbini mi kırdım?” diye. İşte o müminler de Rablerinden böyle bir haşyet içindedirler. Rablerinden, Rablerinin rahmetinden ve cennetinden ümitlerini kesmemekle beraber, ‘acaba?’ diye yine de korku içinde bir hayat yaşayarak her an daha iyi, daha güzel bir müslümanlığa çabalarlar.

    Onlar namazlarında aldıkları mesajları hayatlarında uygulayamamanın endişesiyle üzülürler. Namazlarında okudukları cehennem âyetlerinin, vaîd âyetlerinin korkusuyla sapsarı kesilirler. Cennet ve mükâfat âyetleriyle sevinip coşarlar. Rableri tarafından kendilerine sunulan örneklere, peygamberlere benzemeye çalışırlar.

    Namazın bilincindedirler onlar. Namazda okudukları âyetlerin bilincindedirler. Namazın tekbirinin, kıyamının, rükusunun, secdesinin farkındadırlar. Namazda ne dediklerinin, ne yaptıklarının farkındadırlar onlar.

    Evet, namazda huşû sahibi olabilmek için namazda ne dediğimizin, ne okuduğumuzun farkında olmak zorundayız. Ne dediğini, ne okuduğunu bilmeyen kimsenin kıldığı namaz sarhoşun namazı gibidir.

    Çünkü Rabbimiz, kitabımızın başka bir âyetinde, ‘ne dediğinizi, ne söylediğinizi bilemeyecek kadar aklınız başınızda değilse namaza yaklaşmayın’ buyuruyor. Ne dediğimizi bilerek bir namaz kılacağız ve namazda nasıl bir mesaj almışsak öyle bir hayat yaşayacağız. Evet o mü’minlerin birinci özellikleri buymuş.

    İkinci özellikleri ise:

    3. “Onlar boş şeylerden yüz çevirirler.”

    Yine o mü’minler lağviyyattan, boş işlerden, boş sözlerden, boş bir hayattan yüz çevirirler, uzak dururlar. Evet tüm hayatlarında, tüm konuşmalarında, tüm bakışlarında, tüm düşüncelerinde, tüm davranışlarında, tüm hareketlerinde boş şeyleri terk ederler.

    Fakat burada önemli bir şey var. O da kişi için lüzumlu ve lüzumsuzu, boş ve doluyu ALLAH ve Rasûlü söyleyecektir. Öyleyse kişi önce ALLAH ve Rasûlünün dediklerini tanımalı ki, lüzumluyu ve lüzumsuzu ayırabilsin. Demek ki bu iş Kitap ve sünneti tanımaktan geçmektedir. Demek ki iyi bir müslüman olmanın yolu kitap ve sünneti tanımaktan geçmektedir. Kitap ve sünnet bilinmeden lüzumlu ve lüzumsuz, boş ve dolu bilinemeyeceğine göre iyi bir müslüman da olunamayacak demektir.

    Evet, bizi ilgilendirmeyen, amelin konusu olmayan ve yarın mizanımıza konmayacak cinsten olan -konsa bile cennete götürücü olmayan- sözlerin, amellerin tümünden yüz çevirmek zorundayız.

    Müslüman gerek söz, gerek amel olarak boş şeylerin peşine takılmayan kimsedir. Çünkü kavil ve fiillerden ibaret olan amellere İslâm’ın damgalarını biliyoruz. Sâlih amel, gayr-i sâlih amel. Sâlih bir imandan kaynaklanan amellere sâlih amel; sâlih ve sahih bir imandan kaynaklanmayan ya da küfürden kaynaklanan amellere de gayr-i salih ameller denir.

    Yine Kur’an’ın ifadesiyle ahsen amel, gayr-i ahsen amel tarifini görüyoruz. Değişik bir ifadeyle İslâm amellere üç damga vurur:

    1- Sahibini cennete götürücü olan ameller.

    2- Sahibini cehenneme götürücü olan ameller.

    3- Sahibini cennete de cehenneme de götürücü olmayan ameller.

    Cehenneme götürücü olan amelleri reddedeceğiz, cennete götürücü olanlara sarılacak ve ne cennete ne de cehenneme götürücü olmayanlardan da sakınacak uzak duracağız.

    4. “Onlar zekât verirler.”

    Yine o kurtuluşa eren, dünyada da âhirette de başarıya ulaşan mü’minler zekâtı verirler. Zekâtla iç içedirler. Zekâtı asla unutmazlar. Namazda huşû sahibidirler onlar, namazda ne dediklerinin, ne okuduklarının, ALLAH’a ne tür sözler verdiklerinin, ALLAH’tan ne tür mesajlar aldıklarının farkındadırlar ve namazla aldıkları mesajı kardeşleriyle paylaşmanın kavgasını vermektedirler. Namazla, bedenlerinde ALLAH’ı söz sahibi kabul ettikleri gibi, zekâtla da ALLAH’ın mallarına karıştığını ortaya koyarlar. ALLAH’ın kendilerine verdiği mallardan ALLAH’ın kullarına da verirler.

    5-6. “Onlar, eşleri ve câriyeleri dışında, mahrem yerlerini herkesten korurlar. Doğrusu bunlar yerilemezler.”

    Yine o mü’minler hanımları ve câriyeleri müstesna ferçlerini, avret yerlerini herkesten korurlar. Irz ve namuslarını muhafaza ederler. ALLAH’ın kendilerine tanıdığı nikâh dışı ilişkilere girmezler. O mü’minler ırz ve namuslarını korumalarının felâha erme sebebi olduğunu bilirler. Felâha erebilmek için mutlaka ALLAH’ın istediği biçimde ırz ve namusun korunması gerekmektedir. ALLAH’ın yasakladığı nikâh dışı ilişkiden, zinadan, fuhuştan uzak durmak gerekmektedir. Bu korunmanın ölçüsünü de ALLAH ve Rasûlü belirleyecektir.

    Yâni bir müslüman erkek ve kadın ırzını kime karşı koruyacak, kime karşı korumayacak bunu kendi kendine belirlemeye kalkışmayacaktır. Bu konuda da söz sahibi ALLAH ve Rasûlü olmalıdır. Erkekler hanımları ve câriyelerine karşı, kadınlar da kocalarına karşı ırzlarını korumak zorunda değillerdir.

    Onlar bu konuda asla kınanmazlar. Yâni meşru dairede, ALLAH’ın izin verdiği sınırlar içinde dört tane karısı ve câriyeleri olan bir müslüman onların namuslarından istifade konusunda asla kınanmaz. ALLAH, istediği kadar, ‘kınanmaz’ desin. Şimdi insanlar kınayıp geçiyorlar. Birden çok evlenen müslümanlar bu toplum tarafından kınanıyor, yadırganıyor, dışlanıyor. Sanki insanlar ALLAH’la yarışırcasına, sanki bu işi ALLAH’tan daha iyi bilircesine, böyle müslümanları kınamadan yana bir tavır alıyorlar.

    7. “Bu sınırları aşmak isteyenler, işte bunlar aşırı gidenlerdir.”

    Kim bu konuda sınırı aşarsa, haddi tecavüz etmiştir. Kim ki ALLAH’ın kendisine helal kıldığı zevceleri ve câriyeleri varken, bunların ötesine taşarak başkalarının namuslarına uzanmaya kalkışırsa, nikâh dışı ilişkilere girer, kanuni hakkını aşarsa, işte onlar sınırı çiğnemiş, haddi tecavüz etmiş kimselerdir ki ne bu dünyada ne de öbür tarafta böylelerinin kurtulması, başarıya ulaşması mümkün olmayacaktır.

    8. “Onlar emanetlerini ve sözlerini yerine getirirler.”

    O mü’minler emanetlerine ve ahitlerine riâyet ederler. Emanetlere ve verdikleri sözlere, randevulara sadık kalırlar. ALLAH’ın emanetlerine, ALLAH’a ve insanlara verdikleri sözlerine riâyet ederler. Emanet olarak, gerek ALLAH emanetini gerekse kulların emanetini emanet bilirler. Emaneti, emanetin sahibinin istediği gibi kullanırlar. Emanetle ilişkilerini, emanetin sahibinin istediği şekilde ayarlarlar. ALLAH emanet olarak kendilerine ne vermişse. Din mi verdi? Kitap mı verdi? Peygamber mi verdi? Akıl mı verdi? Sıhhat mı verdi? Zaman mı verdi? Mal, mülk, fırsat, imkân mı verdi? Ev, araba, arsa mı verdi? Evlât mı verdi? Hanım mı verdi? İrade mi verdi? Namaz mı? Oruç mu? Abdest mi? Namus mu? İffet mi? Hac mı? Arafa mı? Bayram mı? Cuma mı? Bunların tümünü emanetin sahibinin razı olduğu yerlerde kullanarak emanetlerini yerine getirirler. Yâni, dinin tamamına riâyet eder, ALLAH’ın kendilerinden istediği bir hayatı yaşarlar.

    Onlar, kullar arasındaki emanete de riâyet ederler. İnsanların kendi aralarında birbirlerine emanet ettiği, emanet verdiği şeylere de riâyet ederler. Bir mü’min kardeşinin, ya da bir kâfirin emanetine de riâyet ederler. Yâni bir kâfir kendilerine bir şeyler emanet etmişse asla ona hıyanet etmezler. Randevularına riâyetkar davranırlar. Emanet sahiplerine karşı sahtekârlık yapmazlar. Hatta savaş halinde oldukları insanlara bile namuslu davranırlar. Sözlerine, anlaşmalarına sadık davranırlar. İşte gerek bu dünyada, gerekse âhirette felâha ermenin şartı budur.

    Tabii evvela Rabbimize ezelde verdiğimiz ahitlerimize riâyet etmek zorundayız. ALLAH ahdine riâyet etmeyenlerin insanların ahitlerine riâyet etmeleri mümkün değildir. Evet, önce ALLAH ahitlerine riâyet ederler, ona sadık kalırlar, sonra da insanlara verdikleri ahitlerine, taahhütlerine sadık davranırlar. Ahitleri, sözleri İslâm’a zıtsa hemen vazgeçerler, değilse ne pahasına olursa olsun verdikleri sözlerinden dönmezler.

    9. “Namazlarına riâyet ederler.”

    Namazlarını muhafaza ederler. Namazlarını korurlar. Namazlarını kaybetmemek için tüm gayretlerini teksif ederler. Namazlarının üzerine titrerler. Çünkü namaz gitti mi tüm hayat gitmiş demektir. Ben müslümanım diyen bir insanın namazsız bir hayat yaşaması hiçbir zaman düşünülemez. Namazsız müslümanlık olmaz.

    Namazın korunması, namazın hayatta fonksiyonunun korunması, varlık sebebinin korunması demektir. Yâni namazı muhafaza demek, namazla ALLAH’tan alınan mesajı muhafaza etmek ve namaz sonrası hayatı onunla düzenlemek demektir.

    İşte mü’minler, namazla ALLAH’tan mesaj alan ve bu mesajı seccadede unutmayan, namaz sonrası hayatlarında da sürdüren, muhafaza eden ve hayatlarını bu namazla, bu mesajla dengede tutmayı beceren kimselerdir. Namazda okudukları sûrelerin mânâlarını, muhtevalarını unutmayıp, muhafaza edip vermelerinde, almalarında, küsmelerinde, barışmalarında, giyimlerinde, kuşamlarında, evlenmelerinde, boşanmalarında, okumalarında, yazmalarında, hukuklarında, eğitimlerinde, namuslarında, iffetlerinde uygulamaya koyan kimselerdir onlar. Yâni namazda aldıkları mesajla hayatlarını düzenlemeyi beceren kimselerdir onlar.

    10,11. “İşte onlar, temelli kalacakları Firdevs cennetine varis olanlardır.”

    Firdevs cennetleri bunlarındır. Firdevs cennetleri cennetlerin en yüce dereceleridir ve Rasulullah Efendimiz, “istediğiniz zaman ALLAH’tan Firdevs cennetlerini isteyin” buyurur. Evet, “işte bu mü’minler cennetin en yüksek derecelerine ulaşmış kimselerdir” diyor Rabbimiz. Firdevs cennetlerine ulaşmak hedefimiz olacak, düşüncemiz olacak. Oraya ulaşmanın yolunu da Rabbimiz sûrenin başındaki bu ayetlerle anlattı.

    Demek ki, namazda huşû duyacağız. Namazlarımızda ne dediğimizin, ne okuduğumuzun farkına varacağız, namazlarımızı ALLAH’ın istediği gibi ikame edeceğiz. Sonra, dünyamızı da, âhiretimizi de ilgilendirmeyen, bizi cennete götürmeyen şeylerden, boş bir hayattan uzaklaşacağız. Zekâtımızı, malla ilişkilerimizi ALLAH’ın istediği şekilde ayarlamanın hesabını güzel yapacağız. Ferçlerimizi, ırzlarımızı, namuslarımızı koruyacağız, iffetli, hayalı olacağız. Gerek ALLAH’a verdiğimiz sözlere, gerekse ALLAH’ın kullarına verdiğimiz vaatlerimize sadık davranacağız. Hayatımızda namazın fonksiyonunu koruyacağız, namazlarımızı muhafaza edeceğiz. Böylece hem dünyada, hem de ukbada başarıya, felâha erenlerden olacağız ve inşALLAH, Firdevs cennetlerine gitme hakkını elde etmiş olacağız.

    Ali Küçük

    EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

    Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

    0 yorum yazılmıştır

« Önceki Yazılar :|: Sonraki Yazılar »

Günlük Video

300*250 Reklam alanı

KUR`AN TEFSİRİ İZLE



Sitene Ekle

VEDA HUTBESİ

VedaHutbesi



"Ey insanlar!

"Sözümü iyi dinleyiniz! Bilmiyorum, belki bu seneden sonra sizinle burada bir daha buluşamıyacağım.

"İnsanlar!

"Bugünleriniz nasıl mukaddes bir gün ise, bu aylarınız nasıl mukaddes bir ay ise, bu şehriniz (Mekke) nasıl mübarek bir şehir ise, canlarınız, mallarınız, namuslarınız da öyle mukaddestir, her türlü tecâvüzden korunmuştur

"Ashabım!

"Muhakkak Rabbinize kavuşacaksınız. O'da sizin yaptığınız olayı sorguya çekecektir. Sakın benden sonra eski sapıklıklara dönmeyiniz ve birbirinizin boynunu vurmayınız! Bu vasiyetimi, burada bulunanlar, bulunmayanlara ulaştırsın. Olabilir ki, burada bulunan kimse bunları daha iyi anlayan birisine ulaştırmış olur.

"Ashabım!

"Kimin yanında bir emanet varsa, onu hemen sahibine versin. Biliniz ki, faizin her çeşidi kaldırılmıştır. Allah böyle hükmetmiştir. İlk kaldırdığım faiz de Abdulmutallib'in oğlu (amcam) Abbas'ın faizidir. Lakin anaparanız size aittir. Ne zulmediniz, ne de zulme uğrayınız.

"Ashabım!"

"Dikkat ediniz, Cahiliyeden kalma bütün adetler kaldırılmıştır, ayağımın altındadır. Cahiliye devrinde güdülen kan davaları da tamamen kaldırılmıştır. Kaldırdığım ilk kan davası Abdulmuttalib'in torunu Iyas bin Rabia'nın kan davasıdır.

"Ey insanlar!

"Muhakkak ki, seytan şu toprağınızda kendisine tapınmaktan tamamen ümidini kesmiştir. Fakat siz bunun dışında ufak tefek işlerinizde ona uyarsanız, bu da onu memnun edecektir. Dininizi korumak için bunlardan da sakınınız.

"Ey insanlar!

"Kadınların haklarını gözetmenizi ve bu hususta Allah'tan korkmanızı tavsiye ederim. Siz kadınları, Allah'ın emaneti olarak aldınız ve onların namusunu kendinize Allah'ın emriyle helal kıldınız. Sizin kadınlar üzerinde hakkınız, kadınların da sizin üzerinizde hakkı vardır. Sizin kadınlar üzerindeki hakkınızı; yatağınızı hiç kimseye çiğnetmemeleri, hoşlanmadığınız kimseleri izininiz olmadıkca evlerinize almamalarıdır. Eğer gelmesine müsade etmediğiniz bir kimseyi evinize alırlarsa, Allah, size onları yataklarında yalnız bırakmanıza ve daha olmazsa hafifçe dövüp sakındırmanıza izin vermiştir. Kadınların da sizin üzerinizdeki hakları, meşru örf ve adete göre yiyecek ve giyeceklerini temin etmenizdir.

"Ey mü'minler!

"Size iki emanet bırakıyorum, onlara sarılıp uydukca yolunuzu hiç şasırmazsınız. O emanetler, Allah'ın kitabı Kur-ân-ı Kerim ve Peygamberin (a.s.m) sünnetidir.

"Mü'minler!

"Sözümü iyi dinleyiniz ve iyi belleyiniz! Müslüman Müslümanın kardeşidir ve böylece bütün Müslümanlar kardeştirler. Bir Müslümana kardeşinin kanı da, malı da helal olmaz. Fakat malını gönül hoşluğu ile vermişse başkadır.

"Ey insanlar!

"Cenab-ı Hakk her hak sahibine hakkını vermiştir. Her insanın mirastan hissesini ayırmıştır. Mirascıya vasiyet etmeye lüzüm yoktur. Çocuk kimin döşeğinde doğmuşsa ona aittir. Zina eden kimse için mahrumiyet vardır. Babasından başkasına ait soy iddia eden soysuz yahut efendisinden başkasına intisaba kalkan köle, Allah'ın, meleklerinin ve bütün insanların lanetine uğrasın. Cenab-ı Hakk, bu gibi insanların ne tevbelerini, ne de adalet ve şehadetlerini kabul eder.

"Ey insanlar!

"Rabbiniz birdir. Babanız da birdir. Hepiniz Adem'in çocuklarısınız, Adem ise topraktandır. Arabın Arap olmayana, Arap olmayanın da Arap üzerine üstünlüğü olmadığı gibi; kırmızı tenlinin siyah üzerine, siyahın da kırmızı tenli üzerinde bir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvada, Allah'tan korkmaktadır. Allah yanında en kıymetli olanınız O'ndan en çok korkanınızdır. Azası kesik siyahî bir köle başınıza amir olarak tayin edilse, sizi Allah'ın kitabı ile idare ederse, onu dinleyiniz ve itaat ediniz. Suçlu kendi suçundan başkası ile suçlanamaz. Baba, oğlunun suçu üzerine, oğlu da babasının suçu üzerine suçlanamaz.

"Dikkat ediniz! Şu dört şeyi kesinlikle yapmayacaksınız:

  • Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmayacaksınız.

  • Allah'ın haram ve dokunulmaz kıldığı canı, haksız yere öldürmeyeceksiniz.

  • Zina etmeyeceksiniz.

  • Hırsızlık yapmayacaksınız.

  • "İnsanlar Lâilahe illallah deyinceye kadar onlarla cihad etmek üzere emrolundum. Onlar bunu söyledikleri zaman kanlarını ve mallarını korumuş olurlar. Hesapları ise Allah'a aittir.

    "İnsanlar!

    "Yarın beni sizden soracaklar, ne diyeceksiniz?"

    Saheb-i Kiram birden şöyle dediler:

    "Allah'ın elçiliğini ifa ettiniz, vazifenizi hakkıyla yerine getirdiniz, bize vasiyet ve nasihatta bulundunuz, diye şehadet ederiz!"

    Bunun üzerine Resul-i Ekrem Efendimiz (S.A.V.) şehadet parmağını kaldırdı, sonra da cemaatin üzerine çevirip indirdi ve şöyle buyurdu:

    "Şahid ol, yâ Rab!Şahid ol, yâ Rab! Şahid ol, yâ Rab!"

    Diyanet Meali
    Elmalılı Y. M.
    Yaşar Nuri M.

    Sohbet

      Cbox sohbet kutusunu buraya koyabilirsiniz